Sinds de Israëlische terugtrekking in 2005 was de Gazastrook geheel Palestijns, maar daarmee waren de enorme problemen niet opgelost.

Zo bleef Gaza verwikkeld in een economische blokkade door Israël en groeiden er spanningen tussen de Fatah-partij van president Mahmoud Abbas en de radicale moslimgroep Hamas, wat in 2007 leidde tot de machtsovername door Hamas in de Gazastrook.
 
Concreet leidde dat tot een toename van de raket- en mortierbeschietingen op grenssteden in Zuid-Israël en bovendien is nog altijd een Israëlische grenswacht gegijzeld in het gebied.

Van zijn kant viel Israël met de regelmaat van een klok de Gazastrook binnen om doelwitten of toplui van radicale groepen uit te schakelen.

In een dergelijk gistende sfeer was het niet de vraag OF, maar wel WANNEER de situatie zou escaleren in een open oorlog en de omstandigheden leken dat nu in de kaart te spelen.

Zo smokkelen Hamas en andere groepen volgens Israël steeds meer geavanceerde wapens de Gazastrook binnen. Door onder meer raketten vanuit Iran zou het bereik van die groepen binnen Zuid-Israël groter worden, tot in de havenstad Ashkelon toe.

Sinds de oorlog in Libanon in de zomer van 2006 heeft het Israëlische leger zich vooral toegelegd op training in oorlog tegen guerrilla en blijkbaar was men er nu klaar voor.

Bovendien komen er verkiezingen aan en willen de politieke kopstukken in Israël tonen dat ze een einde willen en kunnen maken aan de dreiging vanuit de Gazastrook.

Het wekt dan ook verbazing dat Hamas eind december zelf het bestand met Israël opzegde en op die manier de rode loper uitrolde voor een nieuwe oorlog.

De eindejaarsperiode leidde de internationale aandacht af en viel bovendien samen met het machtsvacuüm tussen de VS-president Bush en zijn opvolger Obama.

Dat gaf Israël de kans voor een grootscheeps lucht- en grondoffensief terwijl de EU en de VN onderling kibbelen en Washington de andere kant opkijkt.

De verkozen president Barack Obama wil en kan in feite niet reageren en wellicht is de oorlog achter de rug als hij op 20 januari de eed aflegt.

Israël zal wellicht het Hamasbewind in de Gazastrook niet direct omvergooien, maar wil dat wel zwaar ondermijnen en vooral de militaire infrastructuur van de groep fors onderuit halen.

Als voorwaarde voor een bestand zal het ook aandringen op internationale controle en inmenging om te verhinderen dat Hamas en andere groepen nog wapens kunnen binnensmokkelen, mogelijk naar het voorbeeld van Libanon na de zomer van 2006.

Hamas hoopt zijn reputatie in de Arabische wereld te verhogen, maar of dat veel aarde aan de dijk zal brengen, blijft af te wachten. De erfvijand, de Fatah van de Palestijnse president Abbas, kijkt hoe dan ook aandachtig toe hoe Hamas klappen krijgt.

De grote verliezers zijn hoe dan ook de inwoners van de Gazastrook die hun situatie nog meer zien verslechteren, voor zover dat nog mogelijk was.