Het boek is geschreven door Gonzalo Alvarez Guerrero en Soledad Ferrari. De een was journalist bij de conservatieve krant La Nacion en de andere werkte voor het glamourblad Gente. Ze onthullen dat het cv van Máxima niet klopt. Zij zou, op voorspraak van haar vader, tussen 1991 en 1993 gewerkt hebben bij Mercado Abierto. Ze werkte daar voor oud-minister Aldo Ducler die later is opgepakt voor het witwassen van drugsgeld.

Deze informatie uit het boek wordt ontkend door het Koninklijk Huis. Máxima werkte wel voor Mercado Abierto, maar dat deed ze in 1989 en 1990. Het bericht, en de ontkenning stond in enkele kranten. De rel bleef uit.

Het zou bijzonder zijn geweest als er nieuw nieuws over de Argentijnse jaren van Máxima in het boek zou hebben gestaan. Voor ze op 2 februari 2002 met de Nederlandse kroonprins Willem-Alexander trouwde was er al een uitgebreid onderzoek gedaan naar deze dochter van een (onder-)minister uit de regering van dictator Videla. Volgens de onderzoeker moet de vader van Máxima geweten hebben over de verdwijningen in Argentinie, maar het was “praktisch uitgesloten” dat hij “persoonlijk betrokken was bij repressie of schending van de mensenrechten”.

Dat was 2002. Voor het huwelijk met Willem-Alexander was Máxima al populair in Nederland, daarna steeg haar populariteit alleen nog maar. Dat kwam overigens niet door een huwelijkscontract waar in het boek sprake van is. Máxima zou volgens de Argentijnen voor een troonopvolger moeten zorgen. Ze heeft inmiddels zelfs voor drie troonopvolgers gezorgd, maar dat ze daar contractueel aan vastzat, is alleen te lezen in het boek. Niemand die dit verhaal kan bevestigen.

De koningshuisvolgers laten niet veel heel van het boek. De meesten vinden het vlot geschreven, maar het staat voornamelijk vol fouten en het is onderbouwd met weinig feiten. 

Een boek waar voornamelijk de roddelbladen wel mee overweg kunnen. Ze schrijven over de vriendjes vóór Willem-Alexander. Er zou sprake zijn geweest van ene Max, Tiziano, Herman en Dieter. Maar nu is er sprake van Willem-Alexander, de man aan wiens zijde Máxima uit Argentinië binnen nu en een paar jaar koningin van Nederland wordt.

Smeuïge ongeautoriseerde biografieën zullen er vast nog meer verschijnen, en ze zullen best goed verkopen, maar het zou knap zijn als daar echt nieuw nieuws in zal staan. Waarschijnlijk gelooft de meerderheid van de Nederlandse bevolking uiteindelijk toch meer de geautoriseerde biografie, hoe saai die ook is om te lezen.

Joris van de Kerkhof