Zo rustig en fleurig als Bloemfontein was, zo loeihard en overdonderend is Johannesburg. De stad ligt overal braak voor de aanleg van nieuwe invalswegen en een "moltrein", die volgend jaar voetballers en supporters naar het stadscentrum zal zuigen.
De Mandelabrug blinkt in de zon, op de kantoorgebouwen hangen doeken van het WK voetbal, wel 20 verdiepingen hoog.
De Mandelabrug blinkt in de zon, op de kantoorgebouwen hangen doeken van het WK voetbal, wel 20 verdiepingen hoog.
De taxi baant zich een weg door een chaos van toeterende auto’s, sirenes en straatventers naar een rustige straat in de wijk Yeoville.
En daar zit ik dan, op een plastic stoeltje, met open mond te luisteren naar Balise: T-shirt van Che, reggaepet, de vingers trillend rond een sigaret. Ze vertelt me over haar goede vriendin Eudy Similane, voetbalster van de nationale vrouwenploeg, die bijna een jaar geleden werd verkracht en doodgestoken omdat ze lesbisch was.
"Corrective rape" heet zoiets. “Mijn hart stopte met kloppen’, zegt Balise. “Ik kon het niet geloven dat mensen tot zo’n haatmisdaad in staat waren. Ik had zin om een illegaal geweer te kopen en de dader af te knallen. Nu heb ik schrik omdat ze mij en andere vriendinnen dreigen te doden zodra het proces is afgelopen.”
En daar zit ik dan, op een plastic stoeltje, met open mond te luisteren naar Balise: T-shirt van Che, reggaepet, de vingers trillend rond een sigaret. Ze vertelt me over haar goede vriendin Eudy Similane, voetbalster van de nationale vrouwenploeg, die bijna een jaar geleden werd verkracht en doodgestoken omdat ze lesbisch was.
"Corrective rape" heet zoiets. “Mijn hart stopte met kloppen’, zegt Balise. “Ik kon het niet geloven dat mensen tot zo’n haatmisdaad in staat waren. Ik had zin om een illegaal geweer te kopen en de dader af te knallen. Nu heb ik schrik omdat ze mij en andere vriendinnen dreigen te doden zodra het proces is afgelopen.”
Geweld in superlatieven
Jazeker, in Johannesburg klinkt het geweld in superlatieven.
Je gaat nog maar de straat op of mensen beginnen te klagen over het storende lawaai van een kerkdienst met Nigerianen. “Ja, ze komen hier ons werk afpakken, mevrouw, en zich verrijken, en ons lastigvallen, en... “
Je gaat nog maar de straat op of mensen beginnen te klagen over het storende lawaai van een kerkdienst met Nigerianen. “Ja, ze komen hier ons werk afpakken, mevrouw, en zich verrijken, en ons lastigvallen, en... “
Bij valavond zijn de straten van het centrum leeg en duister. Ik ben er zo gewaarschuwd voor auto-overvallen en schietpartijen dat ik het nog begin te geloven ook.
Aan het gerechtsbouw staat een grote menigte te roepen en te drummen. De politie heeft net demonstranten met pepperspray uiteengedreven. Ze probeert de rechters te beschermen die net drie jonge mannen heeft veroordeeld tot levenslang voor de moord op de bekende zanger Lucky Dube.
In de straten rondom staan, zitten, hangen honderden mensen rond. Dit zijn de Zimbabwanen. Ze kopen nog wat brood en foufou of wat nootjes, en slenteren dan de methodistenkerk binnen.
Zoals gisterennacht en vele nachten voordien.
Aan het gerechtsbouw staat een grote menigte te roepen en te drummen. De politie heeft net demonstranten met pepperspray uiteengedreven. Ze probeert de rechters te beschermen die net drie jonge mannen heeft veroordeeld tot levenslang voor de moord op de bekende zanger Lucky Dube.
In de straten rondom staan, zitten, hangen honderden mensen rond. Dit zijn de Zimbabwanen. Ze kopen nog wat brood en foufou of wat nootjes, en slenteren dan de methodistenkerk binnen.
Zoals gisterennacht en vele nachten voordien.
Pottenkijkers
Binnen lijkt het wel op een testamentverhaal: de tollenaars in de tempel.
Ik word duizelig van de donkere kraampjes, dekens op de grond en een paar blote voeten. Wanneer de kerk oplicht van mijn flits, wordt er luidkeels gegild.
“We need to show your unbearable fate to our public”, proberen we hen te overtuigen. Tevergeefs, er is te veel argwaan.
Op een houten bank slaapt een jongetje van een jaar of zeven door het lawaai heen. Ik wrijf hem eens over zijn wang en krijg opeens verschrikkelijke heimwee. Slaapwel, jongen, mijn zonen liggen in een zachter bed.
“We need to show your unbearable fate to our public”, proberen we hen te overtuigen. Tevergeefs, er is te veel argwaan.
Op een houten bank slaapt een jongetje van een jaar of zeven door het lawaai heen. Ik wrijf hem eens over zijn wang en krijg opeens verschrikkelijke heimwee. Slaapwel, jongen, mijn zonen liggen in een zachter bed.
