Ondergronds parkeren voor durvers
Amfibus vaart op rivier Clyde
Cohn-Bendit nog altijd even temperamentvol
"We are the champions" op Russische wijze
Mel Gibson: "Bye, bye... asshole"Het is geen dik boek geworden, de nieuwste pennenvrucht van Guy Verhofstadt. “Een New Age of Empires” is 60 bladzijden dun. Het is een langere versie van een essay over de financiële crisis dat hij in november schreef.
Het essay werd gepubliceerd op de website van de Duitse Bertelsmann Stiftung en van de denktank van gewezen Commissievoorzitter Jacques Delors.
Uitgeverij de Bezige Bij vroeg aan Verhofstadt om er een langere versie van te maken, en dit is het resultaat. Op de cover staat een Verhofstadt die 10 kilogram vermagerd is (door 2 keer per week te fietsen), met een “bourgeois bohémien”-look.
Het essay werd gepubliceerd op de website van de Duitse Bertelsmann Stiftung en van de denktank van gewezen Commissievoorzitter Jacques Delors.
Uitgeverij de Bezige Bij vroeg aan Verhofstadt om er een langere versie van te maken, en dit is het resultaat. Op de cover staat een Verhofstadt die 10 kilogram vermagerd is (door 2 keer per week te fietsen), met een “bourgeois bohémien”-look.
2008 is scharnierjaar in de geschiedenis
Volgens Verhofstadt is 2008 een scharnierjaar in de geschiedenis, zoals bijvoorbeeld 1989 er ook een was, met de val van de Berlijnse muur.
De financiële crisis (“het einde van het wilde kapitalisme”), Rusland dat Georgië binnenvalt (“een signaal dat Rusland niet verdwenen is als grootmacht”), de Olympische Spelen in China (“na de economische opgang volgt ongetwijfeld de politieke en militaire”).
2008 is voor Verhofstadt het einde van de unipolaire wereld waarin één land, de Verenigde Staten, het voor het zeggen had.
In de plaats komt een multipolaire wereld, waarin new empires of wereldrijken de dienst zullen uitmaken: China, Rusland, de Verenigde Staten, en ook Europa. De vorige Age of Empire (de titel van een boek van de historicus Eric Hobsbawn) was de periode voor de Eerste Wereldoorlog, met het Russische tsarenrijk, de Donaumonarchie, de Fransen en Britten met hun koloniaal imperium.
De financiële crisis (“het einde van het wilde kapitalisme”), Rusland dat Georgië binnenvalt (“een signaal dat Rusland niet verdwenen is als grootmacht”), de Olympische Spelen in China (“na de economische opgang volgt ongetwijfeld de politieke en militaire”).
2008 is voor Verhofstadt het einde van de unipolaire wereld waarin één land, de Verenigde Staten, het voor het zeggen had.
In de plaats komt een multipolaire wereld, waarin new empires of wereldrijken de dienst zullen uitmaken: China, Rusland, de Verenigde Staten, en ook Europa. De vorige Age of Empire (de titel van een boek van de historicus Eric Hobsbawn) was de periode voor de Eerste Wereldoorlog, met het Russische tsarenrijk, de Donaumonarchie, de Fransen en Britten met hun koloniaal imperium.
Economische regering voor de eurozone
En dan herhaalt Verhofstadt zijn stilaan gekende pleidooi: Europa zal slechts een rol van betekenis spelen indien het zich verder verenigt en meer integreert.
Het moet dus ook een empire worden. Dat betekent een economische regering voor de eurozone, meer geld voor Europa, en een echt Europees leger. Het stond eerder al te lezen in een ander boekje van Verhofstadt “De Verenigde Staten van Europa”.
Het moet dus ook een empire worden. Dat betekent een economische regering voor de eurozone, meer geld voor Europa, en een echt Europees leger. Het stond eerder al te lezen in een ander boekje van Verhofstadt “De Verenigde Staten van Europa”.
Verregaande voorstellen
Opvallend is dat Verhofstadt nu pleit voor een institutionele big bang in Europa. Hier en daar wat verdragswijzigingen (zoals in het Verdrag van Lissabon) zullen niet meer volstaan.
Europa moet zich niet meer bezighouden met de kwaliteit van Ardense ham, maar met echt belangrijke zaken, zoals sociale zekerheid, veiligheid, werkgelegenheid, energie.
Laat dat nu net de terreinen zijn waar Europa zich op dit moment niét mee bezighoudt, omdat de meeste landen (groot en klein) daarover liever zelf baas blijven. Verhofstadt beseft dat wat hij voorstelt zeer verregaand is, maar volgens hem moeten de huidige politieke leiders de sprong maar wagen. En zo kan de financiële crisis een grote kans betekenen voor Europa.
Europa moet zich niet meer bezighouden met de kwaliteit van Ardense ham, maar met echt belangrijke zaken, zoals sociale zekerheid, veiligheid, werkgelegenheid, energie.
Laat dat nu net de terreinen zijn waar Europa zich op dit moment niét mee bezighoudt, omdat de meeste landen (groot en klein) daarover liever zelf baas blijven. Verhofstadt beseft dat wat hij voorstelt zeer verregaand is, maar volgens hem moeten de huidige politieke leiders de sprong maar wagen. En zo kan de financiële crisis een grote kans betekenen voor Europa.
Mentaliteitswijziging door de crisis?
Er zijn aanwijzingen dat de financiële crisis, maar ook ruzies met Rusland (over Georgië, of over de gastoevoer) inderdaad voor een mentaliteitswijziging zullen zorgen in Europa.
Landen die vroeger niet van de euro wilden weten, zien dat de euro stand heeft gehouden. Misschien komt er wel een Europees energiebeleid van de grond. Maar de wil voor een big bang à la Verhofstadt lijkt me nog ver te zoeken.
Landen die vroeger niet van de euro wilden weten, zien dat de euro stand heeft gehouden. Misschien komt er wel een Europees energiebeleid van de grond. Maar de wil voor een big bang à la Verhofstadt lijkt me nog ver te zoeken.
