Misschien zat achter de heftige reactie van het FDF tegen de dropping van Rudy Aernoudt op een verkiesbare plaats op de MR-lijst voor de Europese verkiezingen meer dan alleen maar de afkeer van een uitgesproken Vlaming. Wellicht is het FDF de coalitie met de MR van Didier Reynders beu en is men bij de FDF-partijtop tot het inzicht gekomen dat deze samenwerking geen meerwaarde meer biedt.
Het gaat dus om meer dan personen. Amper iets meer dan een week geleden was het FDF al woest omdat Didier Reynders Armand De Decker - de niet zo meteen spitante Senaatsvoorzitter - de MR-FDF-lijst voor het Brussels Hoofdstedelijk Gewest liet trekken, ten nadele van FDF-kandidaat Didier Gosuin. Toen al gingen bij het FDF stemmen op tegen de te rechtse koers, die de MR onder Didier Reynders meer en meer gaat varen.
Armand De Decker is immers duidelijk van rechtse, zeer burgerlijke signatuur, terwijl Gosuin op zijn minst een democraat van het centrum is.Tegen Rudy Aernoudt werd nu niet alleen ingebracht dat hij een Vlaming is, maar ook dat hij politiek rechts van het liberalisme staat.
De samenwerking tussen Franstalige liberalen en het FDF, de Brusselse francofone versie van de in Vlaanderen ter ziele gegane Volksunie, dateert al van 1993, toen Antoinette Spaak (FDF) en Jean Gol (PRL) een samenwerkingsakkoord ondertekenden.
In 2002 werden de PRL, het FDF en de MCC van Gérard Deprez (die de toenmalige PSC – de Franstalige CD&V – had verlaten) gebundeld onder de benaming MR (Mouvement Réformateur), met Louis Michel als voorzitter. De sociaal-liberaal Michel had en heeft een duidelijk linkser profiel dan zijn opvolger Didier Reynders.
Nu is het FDF niet meteen een linkse partij, maar als het FDF nu van Reynders afstand neemt kan de partij als coalitiepartner in aanmerking komen in het Brussels Hoofdstedelijk Gewest, zonder de liberale partner. De PS vormt daar nu aan Franstalige zijde de meerderheid (3 ministers, waaronder de minister-president) met telkens 1 Ecolo en 1 CDH’er.
Als onafhankelijke partij maakt het FDF meer kans om bij de nieuwe meerderheid betrokken te geraken dan in een coalitie met de MR.
Guido Fonteyn
Het gaat dus om meer dan personen. Amper iets meer dan een week geleden was het FDF al woest omdat Didier Reynders Armand De Decker - de niet zo meteen spitante Senaatsvoorzitter - de MR-FDF-lijst voor het Brussels Hoofdstedelijk Gewest liet trekken, ten nadele van FDF-kandidaat Didier Gosuin. Toen al gingen bij het FDF stemmen op tegen de te rechtse koers, die de MR onder Didier Reynders meer en meer gaat varen.
Armand De Decker is immers duidelijk van rechtse, zeer burgerlijke signatuur, terwijl Gosuin op zijn minst een democraat van het centrum is.Tegen Rudy Aernoudt werd nu niet alleen ingebracht dat hij een Vlaming is, maar ook dat hij politiek rechts van het liberalisme staat.
De samenwerking tussen Franstalige liberalen en het FDF, de Brusselse francofone versie van de in Vlaanderen ter ziele gegane Volksunie, dateert al van 1993, toen Antoinette Spaak (FDF) en Jean Gol (PRL) een samenwerkingsakkoord ondertekenden.
In 2002 werden de PRL, het FDF en de MCC van Gérard Deprez (die de toenmalige PSC – de Franstalige CD&V – had verlaten) gebundeld onder de benaming MR (Mouvement Réformateur), met Louis Michel als voorzitter. De sociaal-liberaal Michel had en heeft een duidelijk linkser profiel dan zijn opvolger Didier Reynders.
Nu is het FDF niet meteen een linkse partij, maar als het FDF nu van Reynders afstand neemt kan de partij als coalitiepartner in aanmerking komen in het Brussels Hoofdstedelijk Gewest, zonder de liberale partner. De PS vormt daar nu aan Franstalige zijde de meerderheid (3 ministers, waaronder de minister-president) met telkens 1 Ecolo en 1 CDH’er.
Als onafhankelijke partij maakt het FDF meer kans om bij de nieuwe meerderheid betrokken te geraken dan in een coalitie met de MR.
Guido Fonteyn
