Zoals gewoonlijk geeft Sarkozy geen krimp, ook niet na de tegenslag bij de regionale verkiezingen van gisteren. Daar heeft de socialistische PS zowat 30% van de stemmen gekregen tegenover 27% voor de UMP van Sarkozy. De groenen deden het goed met 13,3%, maar ook het extreemrechtse Front National scoorde met 12% van de stemmen.
Volgende zondag wordt er in de regio's waar geen partij een voldoende meerderheid behaald wordt, een tweede stemronde gehouden. De UMP probeert nu bij monde van premier François Fillon de onverschillige kiezers dan wel naar het stemhokje te lokken.
Als de trend bevestigd wordt, zou links de meerderheid behouden in de meeste regio's. PS-leidster Martine Aubry (foto) had gehoopt om alle 26 regio's binnen te halen, maar dat zal wellicht niet lukken.
In de Elzas, op Corsica en in Frans-Guyana blijft de UMP de grootste, al zal ze er mogelijk een coalitiepartner moeten zoeken. In Champagne-Ardenne en Franche-Comté zou de UMP statistisch gezien de macht kunnen overnemen.
Werkloosheid weegt op Sarkozy
Halfweg zijn ambtstermijn van vijf jaar werden de regionale verkiezingen door de media beschouwd als een graadmeter voor de populariteit van president Nicolas Sarkozy. Door de lage opkomst van 47% moet dat echter gerelativeerd worden. LInks scoort bovendien meestal beter regionaal dan nationaal.
Hoe dan ook zal de toekomst van Sarkozy vooral bepaald worden door de economische situatie van Frankrijk. Het ongenoegen van de Fransen komt vooral voort uit de economische crisis en de fors gestegen werkloosheid.
Frankrijk mag dan wel een goed sociaal systeem hebben, toch bijt de crisis in de portefeuille van de Fransen en groeit er twijfel aan de houdbaarheid van het model. Ook het succes van het extreemrechtse FN knabbelt aan de kiezers op de rechterzijde van de UMP. Het FN spint vooral garen bij de spanningen tussen de etnische en religieuze spanningen.
"Régions" wegen niet zwaar
Hoe dan ook hebben de regionale verkiezingen het altijd moeilijk om de Fransen te boeien. De rechtstreeks verkozen regionale overheden werden in de jaren 80 ingevoerd als bestuursniveau tussen de gemeenten en de republiek.
Ze hebben beperkte bevoegdheden inzake onderwijs, verkeer, economische ontwikkeling en infrastructuur en kunnen zelf belastingen heffen. De regio's waren een stap terug van de erg centralistische republiek en komen grotendeels overeen met de oude graafschappen van voor de revolutie.
eerder verschenen:




