Voor de 28e keer al houden “’t Spelleke van drei Kluiten” en Luk De Bruycker hun Feestenconference. De pop Pierke Pierlala is de spreekbuis, bediend door De Bruycker. Hij becommentarieert de gebeurtenissen in Gent en spaart niets of niemand, en zeker niet de lokale politici. Zij moeten de soms vlijmscherpe spot van de nar ondergaan. “Pierke is echte volksfiguur”, legt Luk De Bruycker uit, “maar ons Pierke Pierlala is meer anarchistisch aangelegd. Hij is als het ware een stand up comedian avant la lettre.” Anarchistisch? Zeker. Volks? Ja, ook al omdat Pierke Pierlala Gents spreekt.

Elke avond speelt “’t Spelleke van drei Kluiten” in een uitverkocht Lakemetershuis, op de Vrijdagsmarkt. Voor ze de zaal binnengaan, worden de toeschouwers al geëntertaind door vijf kerstmannen, in het rood, in het groen, in het oranje, in het blauw en in het geelzwart (met goedendag): een verwijzing naar de verschillende partijen in de gemeenteraad, maar ook naar het slechte weer deze zomer. “De Gentse Feesten vallen voortaan in de kerstvakantie, meneer”, zegt een van de kerstmannen.

In dit verkiezingsjaar heeft Pierke Pierlala het uiteraard over de politiek. Tijdens de voorstelling krijgt hij ondersteuning van een hele trits acteurs/muzikanten, die zijn spitante uitspraken omkaderen met ironische stukjes toneel en bekende liederen die voor de gelegenheid een nieuwe tekst hebben gekregen. “Moeten we nu stemmen mé de kompetoeter of mé een crayon”, luidt het in een van de liedjes.

“Politieke satire is onze core business”, zegt Luc De Bruycker. “Elke partij komt aan bod. Wat hebben ze gerealiseerd? Wat is er misgelopen? Niets ontgaat ons.”

De controverse over de stadshal - tussen het Gentse stadhuis, de Sint-Niklaaskerk en het Belfort - staat centraal in de conference. “Het is een beetje groter uitgevallen dan gedacht”, becommentarieert Pierke Pierlala. Daarop wordt de besluitvorming rond “de schaapstal” door de mangel gehaald, met schepen van Openbare Werken Martine “De Rekker” De Regge (SP.A) in een hoofdrol. Heeft die het een beetje verknald? De nar heeft er zo zijn mening over.

In elk geval: over die “schaapstal” die het Gentse panorama danig beheerst, is niet veel goeds te horen.

Ook over de nieuwe Mathildisklok is nogal wat hilariteit. Moet die nu in het Belfort komen te hangen, of in een gloednieuw betonnen klokhuis naast de stadshal? Niemand die het weet, en Pierke Pierlala ook niet. Maar hij weet wel dat die Mathildisklok niets te zien heeft met prinses Mathilde, die even opgevoerd wordt, zogezegd om de klok te bekijken die haar naam draagt. Meteen een gelegenheid om de spot te drijven met het koningshuis.

De zogenoemde witte konijnen die de verschillende partijen op hun lijsten hebben staan, zijn de nar niet ontgaan. Het publiek maakt kennis met Greet Kriebels (Greet Riebels, SP.A), Edmond Kokuut (Edmond Cocquyt Jr., Open VLD), Velo Jeuksel (Veli Yüksel, CD&V), en met Guido Meersschaut (N-VA), in een vorig leven uitbater van een bekende vishandel.

Vooral “visboer” Meersschaut moet het ontgelden. Gaat hij na de vis nu ook de kiezers stropen? Maar geen enkel wit konijn ontsnapt aan de bijtende spot van Pierke Pierlala.

Tot slot wordt de bekende Gentse travestiet Dille opgevoerd als wit konijn bij Groen, “met groene pluimen in zijn gat”.

“Pierke Pierlala is links en antiracistisch”, zegt Luk De Bruycker. Pierke heeft dan ook weinig goeds te zeggen over de overstap van een hele reeks politici van Vlaams Belang naar de N-VA, die de nar bedacht heeft met de naam VNVA. Ook de naam van lijsttrekker Siegisfried “Sieg” Baracke (Siegfried Bracke) geeft aanleiding tot associaties met het collaboratieverleden van delen van de Vlaamse beweging.

Het publiek wordt vervolgens getrakteerd op een alternatieve versie van “De Vlaamse Leeuw”, met aangepaste tekst. Mannen in korte broek, met een zwart snorretje, met tromgeroffel en Vlaamse vlaggen: de boodschap is onheilspellend duidelijk. Pierke Pierlala houdt er niet van.

In de voorstelling zit ook een alternatieve versie van “Klokke Roeland” – dé Gentse hymne -, uiteraard met aangepaste tekst. Deze versie gaat echter niet over de fiere Gentse stede, maar over de ondergang van wat Pierke het “Zwart Blok” noemt. Inderdaad: het lijkt erop dat Vlaams Belang in Gent zichzelf in de gracht heeft gereden na de afsplitsing van de Belfortgroep.

In het laatste deel van de voorstelling laat Pierke zijn licht schijnen op wat de verschillende schepenen wel of niet hebben gedaan. Ook hier weer die bijtende spot, onder meer met Maffia De Clercq (Matthias De Clercq, Open VLD), Resul Tampax (Resul Tapmaz, SP.A) en Rudy De Kodde (Rudy Coddens, SP.A).

“Soms krijg ik achteraf wel negatieve reacties”, geeft De Bruycker toe. “In de zin van: ’t was er wat over.” Niet elke politicus kan de bijtende spot van de nar smaken.

“Zo ligt de stadshal momenteel erg gevoelig”, weet de acteur. Uit de voorstelling blijkt dat hij zich niet laat beïnvloeden en dat Pierke Pierlala er zijn ongezouten mening over mag geven. “Ik voel soms lichte druk”, geeft De Bruycker toe. “Maar ik geef daar niet aan toe. Onze voorstelling is niet vrijblijvend. Ons engagement heeft geen kleur, maar onze ideologie is wel links en antiracistisch. Freek Neirynck en ik houden wel de balans in het oog.”

Rik Arnoudt